Tatie - Stoppen met roken dagboek

Ach, jeetje.. mijn vriend heeft het zondagavond uitgemaakt. Hij was voor een paar daagjes bij zijn vrienden in Groningen en is tot het besef gekomen dat hij hier in Gent (Belgïe) niet gelukkig is. Hij kwam in Gent terecht via een uitwisseling op de Akademie, ontmoette mij snel en we woonden drie jaar samen. Hij zegt dat hij denkt dat hij hier al die tijd bij mij bleef vanuit gemakzucht .. slaat in als een bom en ik voel me dan ook compleet platgebombardeerd. Ik geloofde in ons. Ik zal er wel in slagen mezelf wederom bijeen te rapen, heb een goede basis, een heerlijk huis, goede vrienden en een lieve zus. Maar mijn verdriet is enorm. Ik was drie dagen gestopt met roken en het ging goed, nu heb ik niet genoeg kracht om zowel af te kicken van Maurice als van de nicotine. Ik weet dat roken mijn verdriet niet goed doet, ik heb nu gewoon geen zin om ook nog eens last te hebben van dat monstertje dat aandacht opeist. Ooit vind je wel de kracht Veerle .. geloof in tijd.
Boeddhistische uitspraken a la :' alles gebeurt met een reden' zijn van harte welkom.
Succes jullie
liefs
Tatie

Jeetje..wat is dat afkicken irritant! Het lijkt wel of de wereld stil staat. SLOOM.. sloom, het enige woord dat ik de afgelopen twee dagen mezelf hoor mompelen. Ik loop hier nu alweer de hele dag in mijn pyama Brinta-pap te eten..cool! Pff..Gisterenavond ben ik wel naar een boekvoorstelling van een vriend gegaan. Er waren heel veel schrijvers aldaar en wat werd er op losgepaft. Het viel me echt op hoe slecht iedereen er uitzag, rimpels, grauw, grijs, beige. Op een gegeven moment had ik het enorm lastig. De gedachte dat roken past bij iemand die schrijft of schildert (zoals ik), kwam in me op (valkuil), alsof ik op zo een moment echt geloof dat sommige mensen nu eenmaal moeten roken. Bullshit! Is gewoon belachelijke propaganda van dat monster genaamd: verslaving. Ik heb me even teruggetrokken en ben naar de bar toegegaan om een theetje te drinken. Ik begon een praatje met een schrijver wiens boeken ik heel erg graag gelezen heb, een heel knappe gezonde NIET- ROKER en de beste schrijver van het ganse allegaartje. Stand Tatie- propaganda: 1-0!
Voor de rest SLOOM..pff

Onthouden Tatie: Roken heeft niets met creativiteit te maken!
Onthouden Tatie: Afkicken is heeeeel irritant! Het gevoel je dagen weg te gooien overheerst!
Ooit moet het anders!
Succes allemaal
Groet

Ongelofelijke belachelijke, dwaze, idiote, futloosmakende, vieze, vuile, vurte, ziekmakende, zielloze, energievretende sigaretten..ik heb wel wat anders te doen zulle. Wat dan? Een ongelofelijke gezonde, coole, frisse, energieke, actieve, vreugdevolle, zelfstandige, ondernemende, creatieve, zelfzorgende, lekker-ruikende, stralende boeddhistische powerfeministe worden...dus rot op en ga een ander lastig vallen!

Gisteren tijdens de yogales vertelde onze yogaman meer dan zen een verhaaltje over een klein kereltje dat speelt met een balletje. Plots stuitert het balletje in een vaas. Het jonge ventje probeert het balletje te nemen door zijn handje zo klein mogelijk te maken. Het lukt hem om het balletje te pakken, maar doordat zijn hand nu een vuistje is omdat het balletje erin zit, lukt het hem niet zijn hand uit de vaas te krijgen.
Moraal van het verhaal: Soms probeer je zo krampachtig iets te bereiken dat het niet kan lukken, en is het verstandiger om het even allemaal te lossen.
Dit is het verhaaltje van Tatie op stoprokenblog sinds het fout ging na 105 dagen op haar teller. Het lukt me niet meer om te stoppen, ook al wil ik niets liever. Vreemd hoe een mens soms in elkaar steekt. Ik weet dat ik het kan, maar ik denk dat ik mijn aanpak maar eens moet wijzigen. Zolang ik mezelf verbied, sta ik voor een muur zo hoog. Dus met rode wangen van schaamte ga ik die rode irritante bol aanstaren tot 1 april. Iedere dag opnieuw proberen stoppen met roken is werkelijk het meest vermoeiende wat ik in tijden heb meegemaakt..pff. Dus welkom rode bol, ik krijg je wel te pakken!
Voor de dappere stoppers alhier, ik weet dat ik niet de meest motiverende persoon van het blog ben

Weet hoe ontzettend slecht ik me voel, dat faalgevoel is honderd keer erger dan al de ontwenningsverschijnselen bijeen. Houd moed, ik kom jullie achterna!